Actueel

Vredesviering op 1 januari 2023
in de historische kerk van Groesbeek

Thema: Durven dromen


In 2000 werd er voor het eerst op 1 januari een vredesviering gehouden, toen op initiatief van de Bahá’ï-gemeenschap in Berg en Dal. Samen met de katholieke- en protestantse kerken en de Werkgroep Vredesinitiatieven in Groesbeek.

Dit keer was op 1 januari 2023 het thema ‘Durven dromen’.

Sprekers vanuit de gemeente Berg en Dal en uit de bovengenoemde organisaties voerden het woord. Een lid van de schrijfgroep van Amnesty International in Groesbeek, droeg een gedicht voor.

Wethouder Irma van der Scheur gaf aan, dat we een ander de hand zullen moeten reiken voor de toekomst van de aarde. Mededogen, compassie en barmhartigheid zijn daarbij leidend. We zullen dingen moeten laten voor die toekomst en dat is niet gemakkelijk. Maar we krijgen er ook iets voor terug, zoals meer natuur, een betere gezondheid en schonere lucht.

Joke Huisintveld (pastor in de katholieke kerk) zag als in een visioen dat we in een tijd leven waarin de diepe duisternis en negativiteit die in de mens is opgebouwd, meer dan ooit zichtbaar is geworden. Het kwaad komt aan het licht. Maar de aarde is ook een planeet van liefde. En daarmee kan ook deze donkere ster van het kwaad in de mens, omgevormd worden tot een stralende ster van licht.

Nabá Wolters (student bedrijfskunde en sprekend vanuit de Bahá’ï -gemeenschap) opende- en sloot zijn bijdrage af met de volgende, intrigerende zin: ‘wereldvrede is niet alleen mogelijk, maar onvermijdelijk’. Jongeren zullen het voortouw nemen om een fundament van vrede te bouwen voor de toekomst. Een vrede die een resultaat is van liefde, in het besef van de eenheid van de mens.

Jos van Rooij (oud-pastor van de katholieke kerk) was geïnspireerd door een toespraak van Indianen Opperhoofd Seattle, die in 1854 (!) een inmiddels legendarische maar ook weer hoogst actuele (denk aan klimaat) toespraak hield, dit naar aanleiding van de wens van de toenmalige overheid om hun land te kopen. De toespraak van Opperhoofd Seattle resulteerde in een les bewustwording van het feit, dat niet alles koopwaar is. Met in dit geval de vraag van wie de aarde en de lucht nu eigenlijk zijn. Seattle gaf aan dat alles met alles samenhangt en dat wat er gebeurt met de aarde, gebeurt met de kinderen van de aarde.

Margot Vandeberg (Amnesty) droeg een gedicht van Riffat Abbas voor, met daarin de regels ‘…We kunnen toch samen dromen, mijn vriend…Al zijn we vreemden’…

Niko Raaphorst tenslotte (namens de protestantse kerk), vatte ‘durven dromen’ op als tegengif voor alles wat onze aandacht afleidt van samenleven. De mens moet vrijkomen van angsten, eigendom, vijandschap en vervreemding. Hij eindigde met een gebed ‘aan elkaar’, dit om samen de weg naar morgen te banen.

Tijdens de viering werden er gezamenlijk liederen gezongen en waren er muzikale intermezzo’s met vooral verbindende en verstillende muziek, door respectievelijk Lisette Cillessen (piano) en Twan en Marijke Elissen (fluit en zang).

‘Vredeszuil/ Peacepole
bij Vrijheidsmuseum in Groesbeek’